ลิงค์  สื่อ  ภาษาไทยสะกดคำ http://www.youtube.com/watch?v=TZlURz23ii0

การสะกดคำ หมายถึง การอ่านโดยนำพยัญชนะต้น สระ วรรณยุกต์ และตัวสะกดมาประสมเป็นคำอ่าน ถือเป็นเครื่องมือการอ่านคำใหม่ ซึ่งต้องให้นักเรียนสังเกตรูปคำพร้อมกับการอ่านการเขียน เมื่อสะกดคำจนจำคำอ่านได้แล้ว ต่อไปก็ไม่ต้องใช้วิธีการสะกดคำนั้น ให้อ่านเป็นคำได้เลย จะทำให้นักเรียนอ่านจับใจความได้และอ่านได้เร็ว

การสะกดคำมีหลายวิธี ได้แก่

๑.สะกดตามรูปคำ   เช่น       

    กา สะกดว่า กอ – อา – กา

         คาง สะกดว่า คอ – อา – งอ – คาง

         ค้าง สะกดว่า คอ – อา – งอ – คาง – ไม้โท – ค้าง

๒.สะกดโดยสะกดแม่ ก กา ก่อน แล้วจึงสะกดมาตราตัวสะกด  เช่น       

    คาง สะกดว่า คอ – อา – คา – คา – งอ – คาง

         ค้าง สะกดว่า คอ – อา – คา – คา – งอ – คาง – คาง – โท – ค้าง

๓.คำที่มีสระอยู่หน้าพยัญชนะ ให้สะกดพยัญชนะก่อนสระเสมอ  เช่น    

    เก สะกดว่า กอ – เอ – เก

         ไป สะกดว่า ปอ – ไอ – ไป

๔.คำที่เป็นสระลดรูปหรือสระเปลี่ยนรูป อาจสะกดได้ดังนี้   เช่น      

     กัน สะกดว่า กอ – อะ – นอ – กัน หรือ กอ – ไม้หันอากาศ – นอ – กัน

          คน สะกดว่า คอ – โอะ – นอ – คน หรือ คอ – นอ – คน

          แข็ง สะกดว่า ขอ – แอะ – งอ – แข็ง หรือ ขอ – แอะ – ไม้ไต่คู้ – งอ – แข็ง

                    เค็ม สะกดว่า คอ – เอะ – มอ – เค็ม หรือ คอ – เอะ – ไม้ไต่คู้ – มอ – เค็ม

๕.คำอักษรควบ อาจสะกดได้ดังนี้

๕.๑ สะกดเรียงตัวอักษร มุ่งเพื่อการเขียนให้ถูกต้อง เช่น กลอง 

           สะกดว่า กอ – ลอ – ออ – งอ – กลอง

พราง สะกดว่า พอ – รอ – อา – งอ – พราง

กวาง สะกดว่า กอ – วอ – อา – งอ – กวาง

๕.๒ สะกดตัวควบพร้อมกัน มุ่งเพื่อออกเสียงคำควบกล้ำให้ชัด  เช่น 

            กลอง สะกดว่า กลอ – ออ – งอ – กลอง

 พราง สะกดว่า พรอ – อา – งอ – พราง

 กวาง สะกดว่า กวอ – อา – งอ – กวาง

๖.คำอักษรนำ อาจสะกดได้ดังนี้

๖.๑ สะกดเรียงตัวอักษร มุ่งเพื่อการเขียนให้ถูกต้อง   เช่น 

           อยาก สะกดว่า ออ – ยอ – อา – กอ – อยาก

 หนา สะกดว่า หอ – นอ – อา – หนา

 สนาม สะกดว่า สอ – นอ – อา – มอ – สนาม

๖.๒ อ่านอักษรนำแล้วจึงสะกด มุ่งเพื่อออกเสียงคำให้ถูกต้อง   เช่น

            อยาก สะกดว่า หยอ – อา – กอ – อยาก

  หนา สะกดว่า หนอ – อา – หนา

  สนาม สะกดว่า สะหนอ – อา – มอ – สนาม

 ๗.คำที่ตัวสะกดไม่ตรงตามมาตราตัวสะกด คำที่มีตัวการันต์ ให้ใช้หลักสังเกตรูปคำ รู้ความหมายของคำและจำคำให้ได้โดยอ่านและเขียนอยู่เสมอ เช่น เหตุ จันทร์

ข้อสังเกต

๑.การสะกดคำ อาจสอนได้หลายวิธี ครูควรเลือกวิธีใดวิธีหนึ่งที่เห็นว่าเหมาะสม และใช้วิธีเดียวตลอดการสอน เพื่อมิให้นักเรียนสับสน

๒.การสอนแจกลูกและสะกดคำแต่ละครั้ง ไม่ควรใช้เวลานานเกินไป นักเรียนจะเหนื่อยและเบื่อหน่ายได้ ครูควรสอนควบคู่กับการสอนอ่านเป็นคำ เป็นประโยค เพื่อให้นักเรียนสนุกขึ้นเพราะได้เรียนคำที่มีความหมาย

๓.เมื่อนักเรียนมีพัฒนาการด้านการอ่านมากขึ้น ควรลดการอ่านแบบแจกลูกลง คงไว้แต่เพียงการอ่านสะกดคำเท่านั้น เพื่อมิให้เขียนหนังสือผิด และควรเลิกอ่านสะกดคำเมื่อนักเรียนอ่านเป็นคำได้เองแล้ว

 

การอานแจกลูกและสะกดคําเปนกระบวนการขั้นพื้นฐานของการนําเสียงพยัญชนะตน
สระ วรรณยุกตและเสียงตัวสะกดมาประสมเสียงกัน ทําใหออกเสียงคําตางๆ ที่มีความหมาย
ในภาษาไทย การแจกลูกและการสะกดคําบางครั้งเรียกรวมกันวา “การแจกลูกสะกดคํา” เพราะในการสอนแจกลูกสะกดคําจะดําเนินไปดวยกันอยางกลมกลืน เพื่อใหนักเรียนไดหลักเกณฑทางภาษาทั้งการอานและการเขียนไปพรอมกันการแจกลูก
การแจกลูกมีความหมายมี๒ นัย ดังนี้
นัยแรก หมายถึง การแจกลูกในมาตราตัวสะกดแม ก กา กง กน กม เกย เกอว กก กด และกบ
การแจกลูกจะเริ่มจากการจําและออกเสียงพยัญชนะและสระใหไดกอน จากนั้นจะเริ่มแจกลูกในมาตราแม ก กา  (ไมมีเสียงสะกด) จะใชการสะกดคําไปทีละคําไลไปตามลําดับของสระ แลวจึงอานโดยไมสะกดคํา เรียกวาแจกลูกสะกดคํา
นัยที่สอง หมายถึง การเทียบเสียง เปนการแจกลูกวิธีหนึ่ง เมื่ออานคําไดแลวใหนํารูปคํามาแจกลูก
โดยการเปลี่ยนพยัญชนะตนหรือพยัญชนะทาย เชน

ตัวอย่าง  บาน   สูตรของคําคือ - าน    เมื่อเปลี่ยนพยัญชนะตน   จะไดคําวา   กาน   ปาน   ราน   เป็นต้น
วิธีการเทียบเสียง วิธีนี้มีหลักการ คือ
๑. อานสระเสียงยาวกอนสระเสียงสั้น
๒. เปลี่ยนพยัญชนะตนและพยัญชนะทาย
๓. นําคําที่อานมาจัดทําแผนภูมิการอาน เชน

เปลี่ยนพยัญชนะตน เชน  กา ตา นา มา  ดู ปู ถู หู
เปลี่ยนพยัญชนะทาย เชนคาง คาน คาย คาว วาง วาน วาย วาว
วิธีการอานจะไมสะกดคําแตใหอานเปนคําตามสูตรของคํา เชน อาน กา สูตรของคํา คือ -า
นําพยัญชนะมาเติมและอานเปนคํา

การสะกดคํา
การสะกดคํา หมายถึง การอานโดยนําเสียงพยัญชนะตน สระ วรรณยุกตและตัวสะกดมาประสม
เปนคําอาน
การสะกดคํา มีวิธีการสะกดคําหลายวิธีถาสะกดคําเพื่ออานจะสะกดคําตามเสียง ถาสะกดคํา
เพื่อเขียนจะสะกดคําตามรูป และการสะกดคําจะสะกดเฉพาะคําที่เปนคําไทยและตัวสะกดตรงตามรูป
๑. วิธีการสะกดคําตามรูปคํา
 กา สะกดวา กอ-อา-กา
 คาง สะกดวา คอ-อา-งอ-คาง
 ราน สะกดวา รอ-อา-นอ-ราน-ไมโท-ราน
๒. วิธีการสะกดคําโดยสะกดแม ก กา กอน แลวจึงสะกดมาตราตัวสะกด
 ทาง สะกดวา ทอ-อา-ทา-ทา-งอ-ทาง

 บาน อานวา บอ-อา-บา-บา-นอ-บาน-บาน-โท-บาน

๓. วิธีสะกดคําที่มีตัวสะกดไมตรงตามมาตราตัวสะกด คําที่สะกดไมตรงตามมาตราตัวสะกดจะเปน
คําที่มาจากภาษาตางประเทศ เชน คําที่มาจากภาษาบาลีภาษาสันสกฤต ภาษาเขมร ภาษาองกฤษ ั เปนต น
วิธีการสอนอานและเขียนมีวิธีการ ดังนี้
 ๓.๑ ดูรูปคําและอานออกเสียงใหถูกตอง
 ๓.๒ จํารูปคําและรูความหมายของคํา
 ๓.๓ รูหลักการสะกดคํา เชน
 แม กง ใช ง สะกด
 แม กน ใช น รล ฬ ญ ณ
 แม กบ ใช บ ภ พ ป ฟ
 คําที่สะกดไมตรงไมตรงตามมาตราจะไมสะกดคํา แตใชหลักการสังเกตรูปคําและรูหลักการ
สะกดคํา เชน คําวา เหตุออกเสียงสะกดในแม กด
๔. วิธีการสะกดคําอักษรควบ มีวิธีการสะกดคํา ๒ วิธีคือ
 ๔.๑ การสะกดคําเพื่ออาน จะมุงที่เสียงของคําดวยการอานอักษรควบกอนแลวจึงสะกดคําเชน
 กราบ ออกเสียง กรอ-อา-บอ-กราบ
ครอง ออกเสียง ครอ-ออ-งอ-ครอง
 ๔.๒ การสะกดคําแบบเรียงพยัญชนะตน วิธีนี้ใชในการสะกดคําเพื่อเขียน เชน
 กรอง ออกเสียง กอ-รอ-ออ-งอ-กรอง
 ปลาย ออกเสียง ปอ-ลอ-อา-ยอ-ปลาย
๕. วิธีการสะกดคําอักษรนํา มีวิธีการสะกดคําดังนี้  ๕.๑ ห นํา ย ร ล ว ใหออกเสียงพยัญชนะนํา
๕.๑ ห นํา ย ร ล ว ใหออกเสียงพยัญชนะนํากอน เชน หน ออกเสียง หนอ หย ออกเสียง
หยอเปนตน แลวจึงสะกดคําเชน หยา สะกดวา หยอ-อา-หยา หนู สะกดวา หนอ-อู-หนูใหเห็นวาอักษรตัวแรก
มีอิทธิพลตออักษรตัวที่สอง สวนการสะกดคําเพื่อมุงเขียนสะกดคําใหถูกตองอาจสะกดแบบเรียงพยัญชนะ
เชน หนูสะกดวา หอ-นอ-อู-หนู
 ๕.๒ อ นํา ย ใหออกเสียง อย เปนเสียง ย แลวสะกดคํา เชน อยา สะกดวา ยอ-อา-ยา-ยา-เอก-อยา
 (ออกเสียง อยา เพราะอิทธิพลของเสียง อ ที่เปนอักษรนํา) หรือ ออ-ยอ-อา-ยา-ไมเอก-อยา
หรือจํารูปคําทั้ง ๔ คํา ไดแกอยา อยูอยาง อยาก
 ๕.๓ การสะกดคําที่อักษรสูงนําอักษรตอเดี่ยว หรืออักษรกลางนําอักษรต่ําเดี่ยว
เชน สง-สน- สม- ผล-กล- ถง-ตล-เปนตน ใหออกเสียงนํากอน เชน สน ออกเสียงสะหนอสม
 ออกเสียงสะหมอแลวจึงสะกดคําเพื่อออกเสียงใหถูกตอง เชน เสมอ สะกดวา สะหมอ-เออ-สะ-เหมอ สนอง สะกดวา
สะหนอ-ออ-งอ-สะหนอง หรือจะสะกดคําแบบเรียงตัวพยัญชนะเพื่อมุงเขียนคําใหถูกตอง เชน เสมอ
สะกดวา สอ-มอ-เออ-สะเหมอ สนอง สะกดวา สอ-นอ-ออ-งอ-สะหนอง

๖. วิธีการสะกดคําที่สระเปลี่ยนรูปและลดรูป

 สระโอะ มีตัวสะกด จะลดรูป

 ลด สะกดวา ลอ-โอะ-ดอ-ลด

 สระอะ มีตัวสะกด จะเปลี่ยนรูปเปนไมหันอากาศ

 วัน สะกดวา วอ-อะ-นอ-วัน

 สระเอะ มีตัวสะกด จะเปลี่ยนรูปโดยใชไมไตคู

 เปด สะกดวา ปอ-เอะ-ดอ-เปด

 สระเออ มีตัวสะกด จะเปลี่ยนรูป

 เดิน สะกดวา ดอ-เออ-นอ-เดิน

 สระแอะ มีตัวสะกด จะเปลี่ยนรูป

 แข็ง สะกดวา ขอ-แอะ-งอ-แข็ง

 สระอัว มีตัวสะกด จะเปลี่ยนรูป

 ลวด สะกดวา ลอ-อัว-ดอ-ลวด

๗. วิธีการสะกดคําที่มีตัวการันตเปนคํามาจากภาษาอื่น คําที่มีจากภาษาอื่น เชน ภาษาบาลี

ภาษาสันสกฤตจะมีตัวสะกดไมตรงตามมาตราตัวสะกด การสะกดคําที่มีตัวการันตจะใหอานเปนคํา

แลวสังเกตรูปคําและรูกฎเกณฑตามหลักภาษาวาคําที่มีตัวการันตพยัญชนะการันตจะไมออกเสียง